Instalacja zamkniętych (firmowych) sterowników Nvidia.

Spis treści

1.Konfiguracja komputera.
2.Na co należy zwrócić uwagę?
3.Instalujemy.
4.Uwagi końcowe.
5.Po co to napisałem?
6.Przypisy.

1. Konfiguracja komputera.

System: Linux Mint 13 Maya Cinnamon 64 bit (oparty na Ubuntu 12.04 Precise P.).
Kernel: 3.6.6-030606-generic #201211050512 x86_64. 1 
Sterownik NVidii: Domyślny systemowy – nouveau (przed instalacją), NVIDIA-Linux-x86_64-304.60.run; 64,1 MB; Certyfikowany (po instalacji).
Karta grafiki: Nvidia GeForce 6600 [NV43]; 128 MB; PCI Express x16 rel. 1.0 PCI_Dev_Id: 0x0141
Chipset płyty gł.: Intel 945P (bez grafiki).
Procesor: Intel Celeron D 346; 3,06 GHz.
RAM: 2 GiB.
Data instalacji: 2012-11-07
Opis aktualny: kwiecień 2015, Mint/Debian, jądro 3.16, NVidia GTX 660, sterownik 349.16.
Opis aktualny: lipiec 2016, Debian Jessie (backports), jądro 4.6.3, NVidia GTX 660, sterownik 367.35.
Opis aktualny: marzec 2017, Debian Stretch, jądro 4.9.13, NVidia GTX 660, sterownik 378.13.

Konfigurację komputera sprawdzimy wydając polecenie w terminalu:
$ lspci | grep -i vga
jeżeli mamy zainstalowane odpowiednie programy to również: $ hardinfo, $ inxi -G, $ inxi -v7 etc.

Gdy oprócz karty graficznej NVIDIA mamy w komputerze "firmową" kartę graficzna Intela,
to należy w Biosie wyłączyć kartę Intela i włączyć kartę zewnętrzną - NVIDIA.
Np. płyta Gigabyte: Advanced Chipset Features - Onboard VGA - Enable If No Ext PEG.
Skrót PEG oznacza PCI Express Graphics .

2. Na co należy zwrócić uwagę?

  1. W przypisach zamieszczono odnośniki do dokumentacji zawartej w pliku sterownika – pkt. 4. w Uwagach końcowych.

  2. Należy sprawdzić czy sterownik obsługuje procesor graficzny (GPU) naszej karty graficznej - patrz pkt. 5. w Uwagach końcowych.

  3. Za pomocą aplikacji Synaptic należy usunąć wszystkie pakiety ze słowem nvidia.

  4. Instalacji dokonujemy po wyjściu z X-ów.

  5. Należy zakończyć pracę menedżera logowania – w Linux Mint Cinnamon jest to mdm (ale w Linux Mint 18.2 jest lightdm) ,
    natomiast w Gnome – gdm lub gdm3, w KDE – kdm, w LXDE - lxdm, lekkie środowisko – lightdm itp.
    Odpowiedni plik dla naszej dystrybucji odnajdziemy w katalogu: /etc/init.d/.
    Można doczytać: http://en.wikipedia.org/wiki/X_display_manager_(program_type).

  6. Należy koniecznie zablokować uruchamianie się sterownika nouveau 2 .

  7. Plik instalacyjny dla systemu Linux najlepiej pobrać z tej podstrony: http://www.nvidia.pl/object/unix-pl.html lub http://www.nvidia.com/object/unix.html.
    Podtytuł zawierający Linux x86/IA32 dotyczy systemów 32 bitowych,
    natomiast Linux x86_64/AMD64/EM64T dotyczy 64-bitowego systemu na procesorach 64 bitowych Intela lub AMD,
    natomiast Linux 32-bit ARM - procesorów ARM stosowanych np. w tabletach.
    FreeBSD ani Solaris nas nie dotyczy.
    Wybieramy do pobrania wersję odpowiednią dla naszej karty grafiki.
    Kolekcję wszystkich do tej pory dostępnych wersji sterownika 64 i 32 bitowego znajdziemy tu:
    http://download.nvidia.com/XFree86/Linux-x86_64/ (64 bit)
    http://download.nvidia.com/XFree86/Linux-x86/ (32bit)
    Sterownik do systemu 64 bitowego dostarczany jest w dwu odmianach: większy (ok.70 MiB) zawiera biblioteki 64 i 32 bitowe,
    natomiast mniejszy (ok.40 MiB) z dopiskiem "no-compat32" w nazwie zawiera tylko biblioteki 64 bitowe.
    Jeżeli zależy nam na czystym 64 bitowym systemie wybieramy plik mniejszy z "no-compat32" w nazwie.
    W przypadku uruchamiania np. 32 bitowych gier pod Wine 32 na 64 bitowym systemie wybieramy plik większy.

  8. W systemie powinniśmy mieć zainstalowany pakiety dkms, build-essential i mesa-utils
    oraz źródła jądra, tj. pliki z nazwą headers: linux-headers (zgodne z wersją uruchomionego jądra).
    Wersję zainstalowanego i uruchomionego jądra otrzymamy po wpisaniu w terminalu: $ uname -r.
    W systemie możemy mieć zainstalowanych kilka nieużywanych jąder - musimy uważać!
    Czy te pakiety są zainstalowane, sprawdzimy w Synapticu i również tam będziemy mieć możliwość ich doinstalowania.
    Ewentualnie w konsoli wydajemy polecenia:
    # dpkg -l linux-headers* dkms build-essential
    # dpkg -l linux-image*
    i następnie jeżeli jest taka potrzeba to instalujemy dla systemu 64 bitowego:
    # apt-get install linux-headers-amd64
    Wersja image musi być zgodna z wersją headers!
    Instalację należy rozpocząć od pakietu dkms, który najprawdopodobnie doinstaluje odpowiedni linux-headers.
    W innych dystrybucjach Linuksa zamiast linux-headers spotykana jest nazwa kernel-source.  3 

  9. Poradnik niniejszy dotyczy dystrybucji Linux Mint (opartej na Ubuntu) oraz Debiana.
    W przypadku Linux Mint menedżerem logowania jest mdm, a w nowszych (18.2) lightdm.
    Dla Debiana, w zależności od używanego środowiska graficznego, używa się różnych menedżerów logowania (Gnome3 - gdm3, Cinnamon - lightdm etc.).
    Należy to sprawdzić wpisując w terminalu polecenie: ls /etc/init.d/*dm*.

  10. Powinniśmy sprawdzić wersje. 4 
    Xorg wydając polecenie Xorg -version (powinna być z przedziału 1.0-1.17),
    kmod (dawny module-init-tools) wydając polecenie /sbin/insmod  --version (minimum 2.1.121),
    binutils wydając polecenie size  --version (minimum 2.9.5),
    GNU make wydając polecenie make  --version (minimum 3.77),
    gcc wydając polecenie gcc  --version (minimum 2.91.66).
    Xorg powinien być w wersji finalnej, a nie jako release candidate (oznaczane np. symbolem 1.10.99.1). To samo dotyczy jądra systemu.
    Obecne systemy powyższe wymagania spełniają na wyrost.

    W listopadzie 2015 roku wyszła wersja 1.18 serwera Xorg.
    Xorg ver. 1.18 jest obsługiwany przez sterownik NVidii wersji (szczegóły patrz niżej - pkt. 4.5):
    dla starszych kart odpowiednio: 304.131 i 340.96,
    nowsze karty, długie wsparcie: 352.63,
    nowsze karty, krótsze wsparcie: 358.16.

    W listopadzie 2016 roku wyszła wersja 1.19 serwera Xorg.
    Xorg ver. 1.19 jest obsługiwany przez sterownik NVidii dla najnowszych kart (GeForce GTX 4xx i wyższe) od wersji 375.20,
    dla starszych kart odpowiednio: 304.134 i 340.101 (patrz niżej - pkt. 4.5).

  11. W dalszej treści krzyżyk # umieszczony na początku linii poleceń w terminalu oznacza wydanie polecenia na prawach administratora,
    natomiast znak $ oznacza wydanie polecenia na prawach zwykłego użytkownika.
    Natomiast krzyżyk # umieszczany na początku wiersza pliku konfiguracyjnego (tekstowego) oznacza komentarz.

3. Instalujemy.

  1. Należy przygotować sobie katalog z plikami o których mowa w pkt. 2 i 6 niniejszego rozdziału (plik blokujący nouveau + sterownik).
    Ponieważ będziemy pracować w trybie tekstowym, to dobrym pomysłem będzie zainstalowanie Midnight Commandera,
    którego zawsze możemy uruchomić w sytuacjach nieprzewidzianych poleceniem mc i skorzystać z jego możliwości.

  2. Uruchomiamy normalnie Linux.
    W katalogu /etc/modprobe.d/ umieszczamy plik tekstowy (jest to tzw. wpisanie nouveau na „blacklist”)
    nvidia-installer-disable-nouveau.conf (nazwa może być dowolna, ważna jest treść i katalog w którym go umieścimy) o zawartości:

    # generated by nvidia-installer
    blacklist nouveau
    options nouveau modeset=0

    Gotowy plik można ściągnąć stąd: nvidia-installer-disable-nouveau.conf.

  3. Wpisanie nouveau na „blacklist” nie wystarczy. Musimy powyższą zmianę uwzględnić w obrazie ramdysku – initramfs.
    Wykonujemy w terminalu polecenie: # update-initramfs  -u.

  4. Ponownie uruchamiamy komputer.
    Po wyświetleniu się ekranu logowania Linux Mint/Debian, zamiast logować się do niego,
    naciskamy klawisze Ctrl + Alt + F1, aby przejść do konsoli wirtualnej.
    Sterownik nouveau nie został załadowany.

  5. Po zalogowaniu się do konsoli (użytkownik, hasło) sprawdzamy jakiego menedżera logowania
    używa nasz system, wydajemy polecenie $ ls /etc/init.d/*dm*
    Następnie zamykamy menedżer logowania, gdy jest to mdm: /etc/init.d/mdm stop.
    Dla Debiana z lightdm będzie to: /etc/init.d/lightdm stop.
    Zamiast powyższego można też użyć brutalnego polecenia: sudo killall mdm.

  6. Za pomocą poleceń: pwd, cd, ls dostajemy się do katalogu z zapisanym plikiem sterownika, tu: NVIDIA-Linux-x86_64-378.13.run 5 
    nadajemy mu prawo uruchamiania $ chmod +x ./NVIDIA-Linux-x86_64-378.13.run
    i uruchomiamy go poleceniem: # ./NVIDIA-Linux-x86_64-378.13.run.
    Możemy skorzystać z klawisza Tab - po wpisaniu pierwszych liter,
    wciskamy klawisz Tab - nastąpi autouzupełnienie nazwy pliku.

  7. Uruchomił się instalator w trybie tekstowym.
    Między wyświetlanymi na ekranie klawiszami Yes, No, Accept, No accept przemieszczamy się za pomocą klawisza Tab.
    Akceptujemy licencję (uwaga: domyślnie podświetlony jest klawisz No accept),
    przyjmujemy błąd „pre-install script” (jeżeli wystąpił) i kontynuujemy instalację, wybierając za każdym razem Yes.
    Na koniec ukaże się ekran z informacją o poprawnym zainstalowaniem sterowników.

  8. Ponownie uruchamiamy system komputera poleceniem # reboot albo # shutdown -r now.

  9. Po ponownym normalnym uruchomienia systemu, uruchamiamy terminal i wpisujemy:
    glxgears -info lub glxheads.
    Powinniśmy zobaczyć w terminalu m. in.: GL-VERSION = 4.5.0 NVIDIA 378.13
    Należy również sprawdzić rendering poleceniem:
    glxinfo | grep rendering
    powinniśmy zobaczyć słowo: Yes.
    To samo odczytamy w zakładce Display programu hardinfo, o ile jest zainstalowany w systemie.
    Oznacza to, że sterownik został poprawnie zainstalowany.
    Dalszych szczegółów dowiemy się wydając w terminalu polecenie: $ nvidia-smi

  10. W przypadku, gdyby glxgears nie wystartował poprawnie,
    musimy skontrolować zawartość pliku xorg.conf w katalogu /etc/X11/.
    Usuwamy wszelkie linie z: „nv”, „vesa”,„fbdev”.
    Powinna tam być sekcja z wpisem „nvidia”, w moim przypadku instalator wygenerował wpis:

    Section "Device"
    Identifier "Device0"
    Driver "nvidia"
    VendorName "NVIDIA Corporation"
    EndSection
    Gdy dalej mamy kłopoty spróbujmy wpisać nową sekcję:  6 

    Section "Module"
    Load "glx"
    EndSection

  11. Po ponownym restarcie komputera w celu ustawienia odpowiedniej rozdzielczości, jeżeli zachodzi taka potrzeba,
    uruchamiamy terminal i wpisujemy polecenie:
    # nvidia-settings. 7 
    Po wybraniu satysfakcjonujących nas ustawień zapisujemy je, naciskając klawisz Save.
    Plik xorg.conf został uzupełniony o zapisy nt. parametrów monitora.

4. Uwagi końcowe.

  1. Po instalacji sterownika dokumentację dotyczącą zamkniętych sterowników znajdziemy w katalogu /usr/share/doc/NVIDIA_GLX-1.0.

  2. Sterowniki zamknięte można odinstalować wykonując polecenie: # nvidia-uninstall.
    Ale najpierw należy usunąć sterownik nouveau z „blacklist” poprzez skasowanie pliku:
    nvidia-installer-disable-nouveau.conf z katalogu /etc/modprobe.d/.
    Ponownie uruchamiamy komputer.
    Po wyświetleniu się ekranu logowania Linux Mint, zamiast logować się do niego, naciskamy klawisze Ctrl + Alt + F1, aby przejść do konsoli wirtualnej.
    Odinstalowujemy # nvidia-uninstall i na koniec wykonujemy polecenie: # update-initframs -u i kasujemy plik xorg.conf w katalogu /etc/X11/.
    Jeżeli po tych czynnościach występowałyby kłopoty z akceleracją przy pomocy sterownika
    nouveau, to powinniśmy zainstalować ponownie pakiet:
    xserver-xorg-video-nouveau.

  3. Nowe dystrybucje nie wymagają istnienia pliku xorg.conf, natomiast czytają go i pobierają z niego dane, gdy taki plik znajdą w katalogu /etc/X11/ .

  4. Plik NVIDIA-Linux-x86_64-378.13.run możemy rozpakować poleceniem:
    $ ./NVIDIA-Linux-x86_64-378.13.run -x .
    Dokumentację znajdziemy w pliku
    README.txt lub w katalogu html.
    Polecenie ./NVIDIA-Linux-x86_64-378.13.run    - - info    wypisze informacje nt. tego sterownika, natomiast
    polecenie ./NVIDIA-Linux-x86_64-378.13.run    - - check    sprawdzi sumę md5 pliku.

  5. W dodatku A dokumentacji  8  dołączonej do pliku instalacyjnego znajdziemy wykaz GPU NVidii
    wspieranych przez sterownik zawarty w tym pliku instalacyjnym oraz listy GPU niewspieranych.
    W tym drugim przypadku podawany jest ostatni numer wersji sterownika obsługujący niewspierany już GPU.
    Wykaz wspieranych starszych GPU (legacy) znajdziemy na stronie NVidii: www.nvidia.com/object/IO_32667.html.
    Streszczając:
    wersja 71.86.xx przeznaczona dla: Riva TNT/TNT2, Geforce 256, DDR, GeForce 2,
    wersja 96.43.xx przeznaczona dla: GeForce2 MX 100 do GeForce 4
    wersja 173.14.xx przeznaczona dla: GeForce FX xxxx do GeForce FX5950 (Rankin)
    wersja 304.xx przeznaczona dla: GeForce 6xxx i 7xxx, (Curie)
    wersja 340.xx przeznaczona dla: GeForce 8xxx, 9xxx, GT 1xx, GT 2xx, GT 3xx (Tesla)
    od wersji 343.13 wzwyż obsługiwane są tylko karty oparte na GPU GeForce GTX 4xx i wyższe (Fermi, Kepler, Maxwell).
    od wersji 367.27 wzwyż obsługiwane są najnowsze karty GTX 1080 i 1070 (Pascal).
    Wpisując w terminalu polecenie inxi -G lub lspci dowiemy się szczegółów nt. zamontowanej w komputerze karty graficznej.
    Warto przeczytać: http://en.wikipedia.org/wiki/Comparison_of_Nvidia_graphics_processing_units
    oraz http://nouveau.freedesktop.org/wiki/CodeNames/

  6. Inny sposób podawany w różnych poradnikach na unieruchomienie X-ów
    to obniżenie runlevel z poziomu 5 do
    3 w pliku /etc/inittab.
    Ale należy pamiętać, że sysvinit (czyli m.in. inittab) został zastąpiony w Mint/Ubuntu upstartem.
    Na dodatek niedawno prawie wszystkie dystrybucje porzuciły upstart na rzecz systemd.  9 
    Wobec tego porada ta jest nieprzydatna.
    Do tego w najbliższej przyszłości planuje się zastąpić Xorg - Waylandem.

  7. Czasami po przejściu na konsolę wirtualną za pomocą klawiszy Ctrl + Alt + F1 zobaczymy tylko czarny ekran bez znaków zachęty do logowania.
    Sytuację tę możemy naprawić podczas ponownego startu systemu - podczas wyświetlenia na początku startu systemu okna Gruba
    należy na wybranej opcji (domyślnej) nacisnąć klawisz
    E i dopisać na końcu linii vga=791.

  8. W przypadku, gdy po poprawnym zainstalowaniu firmowych sterowników NVidia, dokonamy upgradu pakietów mesa (lib*-mesa-*),
    mogą zostać utworzone nowe dowiązania do bibliotek mesa, a nie firmowych NVidii - akceleracja przestanie działać (glxinfo | grep rendering da wynik No).
    Wtedy nie pozostanie nam nic innego jak ponowna instalacja sterowników firmowych NVidii.
    Podczas instalowania instalator NVidii będzie nas informował o niewłaściwych dowiązaniach
    i będzie próbował to naprawić - za każdym razem należy odpowiadać OK.
    Akceleracja może również przestać działać po aktualizacji niektórych plików xserver-xxxxx.
    Środowisko graficzne Cinnamon stosowane domyślnie w Linux Mint, jest wrażliwe na utratę akceleracji.
    Jeżeli środowisko graficzne nie może się załadować, a poprzednio dokonywaliśmy aktualizacji powyższych pakietów,
    to nie pozostanie nam nic innego jak przeinstalowanie sterowników NVidii.

    Streszczenie postępowania, które wtedy musimy wykonać (przydatne również podczas instalowania nowszej wersji sterownika):
  9. Stosowany w Debianie Jessie menedżer logowania lightdm jest dość odporny na polecenie kill - po prostu startuje od nowa,
    lepiej stosować jego wyłączenie: # /etc/init.d/lightm stop.
    Możemy też instalować sterowniki NVidii korzystając podczas rozruchu z Recovery mode.
    Po załadowaniu się wtedy systemu w trybie tekstowym podajemy hasło administratora,
    natomiast naciśnięcie Contol-D rozpoczyna uruchamianie systemu w trybie graficznym!

  10. W przeszłości można było otrzymać informację o konflikcie wersji kompilatora użytego do kompilacji jądra
    z aktualnie używanym kompilatorem:
    "The CC version check failed. The compiler used to compile the kernel (gcc-4.8)
    does not exactly match the current compiler (gcc-4.9). The linux kernel ..."

    W przypadku z którym miałem do czynienia (Debian Jessy z października 2014, sterownik 340.58)
    wystarczyło wybrać "Ignore CC version check" i sterownik zainstalował się poprawnie.
    Gdy to nie działało należało sprawdzić czy mamy w systemie poprzednią wersję kompilatora,
    czyli w tym przypadku czy istniał plik /usr/bin/gcc-4.8.
    Jeżeli nie, to należało doinstalować pakiet gcc-4.8
    i następnie przed uruchomieniem instalatora sterownika wpisać w terminalu polecenie:
    export CC=/usr/bin/gcc-4.8.

  11. W ostateczności, gdy nie uda nam się instalacja firmowych sterowników pozostaje nam instalacja z repozytorium dystrybucji za pomocą aplikacji Synaptic.
    Dla tych, którzy nie lubią tego rodzaju wyzwań, jakie zostały opisane w tym poradniku,
    instalacja sterowników NVidii z repozytorium dystrybucji jest najlepszym rozwiązaniem.
    https://wiki.debian.org/NvidiaGraphicsDrivers

    Niestety - w repozytorium zawsze są spóźnione wersje. Chociaż ostatnio nie są aż tak mocno spóźnione.
    W linku powyżej zamieszczono informację jak zbudować paczkę deb najnowszych sterowników korzystając z svn.
    Mnie, pomimo stosowania tar w ver. 1.29, nie udało się zbudować takiej paczki.

  12. Po poprawnym zainstalowaniu sterowników możemy przetestować system poniższymi benchmarkami:
    GpuTest 0.2.0 Cross Platform OpenGL Benchmark,
    LuxMark OpenCL benchmark tool (wymaga doinstalowania libfreeimage3).
    lub zagrać w strategię rzeczywistą 0ad

  13. Ten podpunkt dotyczy jąder Ubuntu instalowanych z: http://kernel.ubuntu.com/~kernel-ppa/mainline/
    Najnowsze jądro może nie współpracować jeszcze z najnowszymi sterownikami NVidii.
    Brzmi to jak paradoks ale tak jest. Pozostaje czekać na aktualizacje.
    Np. po zainstalowaniu jądra 3.13.0, które wyszło 20 stycznia 2014 roku
    nie można było zainstalować sterowników 331.38 wydanych 13 stycznia 2014 r.,
    pomimo że wersja kandydująca jądra 3.13 była znana od co najmniej 6 tygodni.
    Wtedy pozostaje tylko jedno do zrobienia:
    po odczytaniu informacji o błędach, naciskamy Ctrl + Alt + F1, i odinstalowujemy nowe jądro poleceniem:
    sudo apt-get remove linux-headers-3.13.0* linux-image-3.13.0*
    następnie należy dokonać restartu komputera (ruszy na poprzednim jądrze)
    i zainstalować sterowniki NVidii z którymi teraz nie będzie problemu.
    Powyższe polecenie dotyczy oczywiście jądra 3.13.0; w nazwach nie umieszczamy na końcu ".deb",
    gdyż apt-get wymaga nazw pakietów a nie nazw plików!
    PS.
    W lutym 2014 roku wersja 3.13.5 jądra już dobrze współpracowała ze sterownikami NVidii ver. 331.49.
    Sytuacja powtórzyła się pod koniec marca kiedy wydano jądro 3.14.0 - nie można
    było zainstalować na tym jądrze sterowników NVdii ver. 331.49 - pozostało czekać.

5. Po co to napisałem?

W sieci można znaleźć mnóstwo informacji na temat sposobu instalacji sterowników zamkniętych NVidii,
lecz niestety mało z nich jest skutecznych.
Np. błędnie każe się zamykać środowisko graficzne gdm, zamiast mdm, pomija się tak ważną sprawę blokowania sterownika nouveau
albo poleca się dokonywać wpisów w nieistniejącym pliku inittab.
W związku z tym instalacja nie może zakończyć się pomyślnie.
Wynika to m. in. na skutek powtarzania niesprawdzonych starszych informacji,
gdy tymczasem gdm został zastąpiony przez mdm,
oraz nastąpił gwałtowny rozwój sterownika nouveau, który zastąpił sterownik nv,
czy zmieniły się oczekiwania w stosunku do pliku xorg.conf.
Najwięcej przydatnych informacji znalazłem w dokumentacji NVidii (sic!)
oraz na stronie: Debian Users Gang
Należy jednak pamiętać, że sterownik firmowy jest przeznaczony dla wszystkich dystrybucji, a tym samym do różnych środowisk graficznych,
w związku z tym w dokumentacji firmowej znajdziemy informacje nt. nieużywanego już w nowych dystrybucjach środowiska XFree86,
czy odniesienia typu: „na temat sposobu zamknięcia środowiska graficznego przeczytaj pomoc ze swej dystrybucji”.
Wprowadza to w błąd i powoduje zniechęcenie mniej doświadczonych użytkowników.

Takie były przyczyny napisania tego poradnika.

Zaraz ...

A ATI Radeon?
Przyznam szczerze, że jak długo zajmuję się Linuksem to zawsze czytałem,
że karty graficzne NVidii są przychylniejsze dla Linuksa
i dlatego nigdy w moich komputerach z Linuksem nie miałem karty graficznej ATI -Radeon.
Dlatego nie wypowiadam się na ich temat.

6. Przypisy.

1 Zainstalowany po pobraniu ze strony: http://kernel.ubuntu.com/~kernel-ppa/mainline/
  W oryginalnym Linux Mint 13 jest kernel ver. 3.2.0. Dla opisanego przebiegu instalacji nie ma to jednak znaczenia.
  Starsze sterowniki (legacy) dla starszych kart mogą nie współpracować z najnowszymi jądrami systemu Linux.

2 Chapter 8. Common Problems, 8.1. Interaction with the Nouveau Driver z pliku dokumentacji (commonproblems.html).

3 Chapter 4. Installing the NVIDIA Driver z pliku dokumentacji (installdriver.html).

4 Chapter 2. Minimum Software Requirements z pliku dokumentacji (minimumrequirements.html).

5 Ściągnięty ze strony http://www.nvidia.com/object/unix.html.

6 Chapter 6. Configuring X for the NVIDIA Driver z pliku dokumentacji (editxconfig.html).

7 Chapter 25. Using the nvidia-settings Utility z pliku dokumentacji (nvidiasettings.html).

8 Appendix A. Supported NVIDIA GPU Products z pliku dokumentacji (supportedchips.html).

9 Appendix I. Tips for New Linux Users. Booting to a different runlevel z pliku dokumentacji (newusertips.html).


Powrót do spisu treści.